Τι Να Γνωρίζετε Για Αμερικανούς Που Φεύγουν Από Τις ΗΠΑ

Στα 250 χρόνια της, η Αμερική —η χώρα που ταυτίστηκε με τη μετανάστευση— αρχίζει να θυμίζει περισσότερο χώρα… αποδημίας; Μια μεγάλη και κατακερματισμένη βάση στοιχείων από δεκάδες χώρες, που συνέθεσε η The Wall Street Journal, δείχνει ότι διαμορφώνεται ένα ιστορικό μοτίβο. Ακολουθούν πέντε βασικά συμπεράσματα από την ανάλυση.

Οι ΗΠΑ βλέπουν πρωτοφανή κύμα αποχώρησης.

Πέρυσι συνέβη κάτι που δεν είχε καταγραφεί ξεκάθαρα από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης: περισσότεροι άνθρωποι έφυγαν από όσους μπήκαν στη χώρα. Η κυβέρνηση Τραμπ παρουσίασε αυτή την αρνητική καθαρή μετανάστευση ως επιτυχία της πολιτικής της για αυστηρότερες απελάσεις και περιορισμό νέων θεωρήσεων. Πίσω όμως από τη σκληρή εικόνα της μεταναστευτικής πολιτικής, υπάρχει μια λιγότερο συζητημένη εξέλιξη: οι ίδιοι οι Αμερικανοί πολίτες φεύγουν σε αριθμούς ρεκόρ. Αν και οι ΗΠΑ δεν κρατούν πλήρη στοιχεία για το πόσοι πολίτες αναχωρούν, δεδομένα από άδειες διαμονής, αγορές κατοικιών, εγγραφές φοιτητών και άλλα στοιχεία σε περισσότερες από 50 χώρες δείχνουν ότι οι Αμερικανοί «ψηφίζουν με τα πόδια τους».

Οι λόγοι είναι πολλοί και σύνθετοι.

Σε δεκάδες συνεντεύξεις, Αμερικανοί που ζουν στο εξωτερικό μίλησαν για έναν συνδυασμό οικονομικών κινήτρων, επιλογών τρόπου ζωής και απογοήτευσης από την πορεία της χώρας τους. Αναφέρουν τη βία, το υψηλό κόστος ζωής και το πολιτικό κλίμα. Ορισμένοι σχολιαστές αποκαλούν αυτό το κύμα “Donald Dash”, επειδή οι αριθμοί αυξήθηκαν στη δεύτερη θητεία του προέδρου Τραμπ. Ωστόσο, το φαινόμενο είχε ξεκινήσει εδώ και χρόνια, ενισχυμένο από την εξ αποστάσεως εργασία, την άνοδο του κόστους ζωής και τη γοητεία ενός ευρωπαϊκού τρόπου ζωής που μοιάζει πλέον πιο προσιτός.

Οι υψηλοί αμερικανικοί μισθοί κάνουν τη μετακίνηση πιο εύκολη.

Οι καλές απολαβές και τα κέρδη από τις αγορές στις ΗΠΑ επιτρέπουν σε μια νέα γενιά φοιτητών, εργαζομένων εξ αποστάσεως και συνταξιούχων να ξεκινήσουν ένα νέο κεφάλαιο στο εξωτερικό. Σύμφωνα με εταιρείες μετεγκατάστασης, στους νέους πελάτες τους περιλαμβάνονται μικρομεσαίοι επιχειρηματίες από τη Μεσοδυτική Αμερική —αρχιτέκτονες, οικονομικοί σύμβουλοι και μηχανικοί— που μειώνουν τα έξοδα υγείας ζώντας επτά ζώνες ώρας ανατολικά από τους πελάτες τους. «Οι μισθοί είναι υψηλότεροι στις ΗΠΑ, αλλά η ποιότητα ζωής είναι καλύτερη στην Ευρώπη», λέει ο Κρις Φορντ, 41 ετών, που εργάζεται για εταιρεία επενδύσεων ακινήτων στο Ντάλας ενώ βοηθά στη διοργάνωση παιδικού πρωταθλήματος μπέιζμπολ στο Βερολίνο, όπου οι συμμετοχές έχουν διπλασιαστεί κάθε χρόνο τα τελευταία τρία χρόνια.

Η Ευρώπη αποτελεί βασικό προορισμό.

Σχεδόν σε όλα τα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο αριθμός των Αμερικανών που μετακομίζουν για να ζήσουν και να εργαστούν βρίσκεται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα και συνεχίζει να αυξάνεται. Στην Πορτογαλία, ο συνολικός αριθμός Αμερικανών κατοίκων έχει αυξηθεί πάνω από 500% από την περίοδο της πανδημίας και μόνο το 2024 αυξήθηκε κατά 36%, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Τα τελευταία δέκα χρόνια, οι Αμερικανοί κάτοικοι σχεδόν διπλασιάστηκαν στην Ισπανία και την Ολλανδία, ενώ στην Τσεχία αυξήθηκαν περισσότερο από το διπλάσιο. Πέρυσι, περισσότεροι Αμερικανοί μετακόμισαν στη Γερμανία απ’ ό,τι Γερμανοί στις ΗΠΑ. Το ίδιο συνέβη και στην Ιρλανδία, η οποία υποδέχθηκε σχεδόν 10.000 άτομα από τις ΗΠΑ το 2025, περίπου διπλάσιους σε σχέση με το 2024.

Η έξοδος αυτή θέτει βασικά ερωτήματα για μια χώρα που πάντα καμάρωνε ότι είναι προορισμός για τους άλλους.

Είναι οι νέοι μετανάστες στο εξωτερικό απόδειξη της δύναμης της αμερικανικής οικονομίας —αφού έχουν την οικονομική δυνατότητα να φύγουν— ή μήπως δείχνουν απώλεια πίστης στο μέλλον και στον τρόπο ζωής της χώρας;

Η αλλαγή φαίνεται να είναι βαθύτερη και να αγγίζει την ίδια την κοινωνία. Όταν η Gallup ρώτησε τους Αμερικανούς μέσα στην ύφεση του 2008 πόσοι θα ήθελαν να φύγουν από τις ΗΠΑ, η απάντηση ήταν ένας στους δέκα. Πέρυσι, η απάντηση ήταν ένας στους πέντε.